RSS
 

بایگانی ‘شخصی’ دسته ها

انسان‌ها و مشکلات‌شان

۲۶ مرداد
اگه همه‌ی انسان‌ها مشکلاتشونُ بریزن یجا و کوهی از مشکلات بشه تا بعدش عوض کنن مشکلاتشونُ؛

.

.

.

موقع برداشتن هرکس ترجیح می‌ده مشکل خودشُ برداره
 
۱ دیدگاه

نوشته شده در دسته روزنوشت, شخصی, مینیمال

 

پیشکشی خدمت دکتر محمدرضا عارف

۲۷ خرداد

Aref

عکس از: آرش عاشوری‌نیا

 
 

[بدون عنوان]

۰۲ بهمن
گاهی مستقیم باید به خورشید نگاه کرد ، چشم‌ها هم باید گاهی اذیت بشن که قدر بدونن دیدن خوشی‌های کوچیک و روزمره‌ی این زندگی نکبتی رو
 
بدون دیدگاه

نوشته شده در دسته شخصی, مینیمال

 

دل بی‌تو می‌گیره

۰۲ خرداد

دل که نیست لامصب، همش می‌گیره،

با یک آهنگ،

یک عکس،

یک خاطره،

توی جمع،

توی تنهایی،

سرکلاس،

توی کوه،

توی خیابون

و …؛

دل بی‌تو می‌گیره

 
۱ دیدگاه

نوشته شده در دسته شخصی, عاشقانه, مینیمال

 

امید

۱۶ اسفند

روزها گذشتند

ماه ها

و سال ها

می دانم سال ها هم سپری می شوند

باید منتظر بمانم

می مانم

هرروز پیرتر می شوم و عشقم جوان‌تر

مشتاق تر و تو عزیزتر

مدام تورا می جویم و می خوانم نامت را

درگوشه کنار زندگی

زندگی یعنی تو

تنها امید به رسیدنت مرا زنده نگه می دارد.

 
۳ دیدگاه

نوشته شده در دسته امید, روزنوشت, شخصی, عاشقانه

 

بیست سال درد ، دو سال عشق

۱۴ دی

بیست و دو سال تبعید

به تاریکی

به درد

بیست و دو سال

و هرگز نفهمیدم که چرا جشن می گیرند این سالروزِ درد را

مرا بیست و دو ساله نامند چون این گونه می گوید شناسنامه

هفتاد ساله نامند چون این گونه می گوید روح خسته ام

درد زمان را کِش می دهد ، ثانیه را ساعت ها و روز را قرن ها

و کسی نمی داند که هنوز چندی مانده دو ساله شوم ؛ دو سال از تولدم می گذرد ؛

دوسال از تابش وجود نازنینی بر کالبدی بی جان در این تاریکی جهان

دوسال است که زنده شدم ، روح در من دمیده شد ، روح ِ تو

فرشته می نامیدم تورا ، ولی جان بخشیدی ، جان بخش ِ من ، خدای من

روزی دیگر را جشن می گیرم

روزی که باشی و بتابی بر این جان ِ نوپا ؛

هرروزی که عاشقت باشم را

زادروز می نامم و هرصبح باز متولد می شوم به نامت ، به عشقت و به یادت.

.

– ممنونم از عزیزانی که منو در این روز یاد کردند و تبریک گفتند ؛ حقیقتا دوست سرمایه ی گرانبهایست.

– نوشته شده در ۱۴ دی ماه ۹۰ ساعت ۱:۳۳ بعدازظهر

 
بدون دیدگاه

نوشته شده در دسته شخصی, عاشقانه

 

یلدا ؛ طولانی ترین غم ِ سال

۳۰ آذر

و آخرین دانه انار

یلدا ، بی تو ؛ طولانی ترین غم ِ سال

pomegranate-seed3

 
۱ دیدگاه

نوشته شده در دسته شخصی, عاشقانه, مینیمال

 

کاش ؛ تلخ ترین واژه

۲۹ آبان

کاش

این واژه ی لعنتی

تلخ ترین واژه در تمام طول ِ تاریخ

می دانی…

می دانی که نمی شود و می خواهی

فکر می کنی

درد دارد که بدانی نمی شود و باز بخواهی

تمام این درد خلاصه می شود در یک کاش

و آرزو می کنی که کاش این کاش به افسوس مبدّل نگردد

کاش…

 
۳ دیدگاه

نوشته شده در دسته شخصی, عاشقانه

 

اذان ِمغرب از جنس رمضان

۱۰ مرداد

صدای اذان می آد ،

اذان مغرب ،

اذان مغرب ماه رمضان ؛

صدایی که سنگینی خاطرات بیش از دودهه را روی شونه هام می آره

 
۱ دیدگاه

نوشته شده در دسته روزنوشت, شخصی

 

دلتنگی های تکراری

۳۰ تیر

امشب دلم گریه می خواهد ، مثل دیشب ، مثل پریشب ، مثل تمام شب های هفته ی گذشته و شب های قبل آن ؛ دلتنگی گریه دارد ، نبود تو دلتنگی می آورد و تو همچنان نیستی…

 
۱ دیدگاه

نوشته شده در دسته شخصی, عاشقانه