RSS
 

بانو

۰۶ مرداد

تو را بانو نامیده ام

بسیارند از تو بلندتر ، بلندتر.

بسیارند از تو زلال تر ، زلال تر.

بسیارند از تو زیباتر ، زیباتر.

 

اما بانو تویی.

 

از خیابان که می گذری

نگاه کسی را به دنبال نمی کشانی.

کسی تاج بلورینت را نمی بیند،

کسی بر فرش سرخ زرّین زیر پایت

نگاهی نمی افکند.

 

و زمانی که پدیدار می شوی

تمامی رودخانه ها به نغمه در می آیند

در تن من،

زنگ ها آسمان را می لرزانند،

و سرودی جهان را پر می کند.

 

تنها تو و من،

تنها تو و من ، عشق من،

به آن گوش می سپریم.

 

 

هوا را از من بگیر خنده ات را نه!

پابلو نرودا  |  ترجمه احمد پوری

 
۳ ديگاه

نوشته شده در دسته شعر, عاشقانه, کپی پیست

 

ارسال دیدگاه

 

 
  1. raoros

    مرداد ۶, ۱۳۹۰ at ۱۱:۳۷ ق.ظ

    خیلی خوب بود. هوا را از من بگیر‏ خنده ات را نه….

     
    • احسان دیاری

      مرداد ۶, ۱۳۹۰ at ۱:۳۲ ب.ظ

      من عاشق همین جمله هستم ، عنوان کتاب

       
  2. احسان

    مرداد ۶, ۱۳۹۰ at ۲:۲۳ ب.ظ

    عالی بود.

     
 
  • Twitter
  • Facebook
  • FriendFeed
  • Last.fm
  • Delicious